Hindi pumupukol ang David ni Michelangelo. Nakatayo siya. Nasa kanang kamay ang bato, nakahilig sa kaliwang balikat ang palsintukan. Nakasalalay sa kanang binti ang timbang, sa klasikong contrapposto. Nakaliko ang ulo patungong kaliwa — sa direksiyon ng higante — at bahagyang nakakunot ang noo. Lahat ng karahasan ng kuwento ay nasa hinaharap pa.
Ang sandali bago
Ito ang pagpiling tinanggihan na ni Donatello isang henerasyon pa noon. Ang David ni Donatello ay pagkatapos — nasa paanan ang ulo ni Goliat. Gayundin ang kay Verrocchio. Iba ang ginawa ni Michelangelo. Hinuli niya ang saglit bago ang gawa. Tinitingnan mo ang estatwa, at hindi pa lumilipad ang bato.
Ang kawalang-timbang na hindi nahahalata sa una
Masyadong malaki ang kanang kamay. Hindi ito kamaliang baguhan. Pinalaki ni Michelangelo ang kamay dahil nakatakda ang obra sa tugatog ng simbahan — hindi sa sahig ng plaza — at mula sa ibaba ay magmumukhang pinaikli. Tinatawag ito ng tradisyon na manu fortis, ang "malakas na kamay." Ito ang may hawak sa bato.
Bahagyang namamaga ang mga ugat sa leeg. Nakatikom ang panga. Nakataas ang dibdib, parang pinipigil ang hininga. Sa tabi, makikita ang banayad na pagtigas ng mga kalamnan sa tiyan. Lahat ng mukhang panatag sa harap ay inayos ng katawan para sabihin: may darating.
Ang linyang sinabi niya bago pumukol
Bago ang bato ay may mga salita. Sa 1 Samuel 17, sinabi ng pastol sa may baluting higante ang eksaktong mangyayari:
"At sinabi ni David sa Filisteo: Ikaw ay naparirito sa akin na may tabak at may sibat at may kalasag; ngunit ako'y naparirito sa iyo sa pangalan ng Panginoon ng mga hukbo, ng Diyos ng mga hukbo ng Israel, na iyong hinamak."
Ang kasangkapan ni Goliat: tatlong pangngalan. Tabak, sibat, kalasag. Ang kay David: isang pang-ukol. Sa pangalan ng. Hindi ito sandata laban sa mga sandata. Isa itong kontra-gramatika. Ang higante ay may dalang mga bagay. Ang bata ay may dalang isang Pangalan.
Itinatago ng eskultura ang kawalang-timbang na ito sa bato. Ang karaniwang iniisip na sandata ni David — ang palsintukan — ay halos hindi makita, nakahilig sa likod ng katawan. Ang bato ay halos nakatago sa napakalaking kamay. Tinatanggal ni Michelangelo ang dapat sanang naging sentro ng eksena at iniiwan ang isang batang, sadyang, nakatayo. Ang Pangalan ang nagbubuhat ng bigat na hindi kayang dalhin ng mga sandata.
Ang apatnapung segundo
Isulat ang taludtod sa kamay — ang huling linya lamang: na iyong hinamak. Mga apatnapung segundo. Sa maikling sandaling iyon ay maririnig mo ang iniisip ng estatwa. Na ang isang Pangalang binigkas nang minsan ay maaaring mas mabigat kaysa sa tatlong pinangalanang sandata.
Nasa kamay pa rin niya ang bato. At sapat na.